ಕೆಲವು ಹನಿ ಚುಟುಕಗಳು...

 ಇವು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಹನಿಗಳು..
 ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ...

ಮೊಡವೆ

ಮೊಡವೆ ಎಂದರೆ
ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಗಿಯ ಮೊಗದ ಭಾವನೆಗಳು
ಹೊರ ಹೋಗುವ ಒಂದು
way...!!!

ತಾಳಿ..

ಹರೆಯಕ್ಕೆ.,
ಯವ್ವನದೊದಲಿಗೆ
ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಕಡಿವಾಣ ..
ಗಂಡಿನ ಲಗಾಮು..!!

ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚುಟುಕ

ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚುಟುಕ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ..
ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..
ಅದು ಅರ್ಥ ಆಗದೆ ಇದ್ರೆ ನಾನು ಹೊಣೆಗಾರನಲ್ಲ..
ಅದರ ತಲೆಬರಹ

ವಿಸ್ಮಯ

ಎಂಥ  ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವ

ಬಿದಿರಿನ ತಮ್ಮ ದುರ್ವೆ ಅಂತೆ..!!!!

ಮತ್ತೊಂದು ಹನಿ..  ಚುಟುಕ..

ಹನಿಕವಿ

ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ

ನಾನಾಗುತ್ತೇನೆ..,,

ಹನಿ ಕವಿ..honey ಕವಿ..

ಮತ್ತು...

ಹನಿ ಹನಿ ಕವಿ..!!

                       ವಿನಯ್ ಹೆಗಡೆ 

                       ದಂಟಕಲ್

ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷ

ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ನಡೆದ ಹಾಗಿದೆ..
ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಗಿ ಹೋಯ್ತಾ?
ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ..

ನವೆಂಬರ್ ೨೬, ೨೦೦೮..

ಆ ದಿನ ಇಡಿಯ ಮುಂಬಯಿ ನಗರಿಯೇ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತಲ್ಲ..
ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲಾದೀತೆ?
ಮೂರು ದಿನ ನಡೆದ ಉಗ್ರರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಾಗಿದೆ.
ಅವರ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದರಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರನ್ನ ಮರೆತೇವೆ?
ಕರ್ಕರೆ, ಸಾಲಸ್ಕರ್, ಒಮ್ಬ್ಲೆ, ಸಂದೀಪ್, ನಿಮ್ಬಲ್ಕರ್, ಸಿಂಗ್ ಇವರ್ ಬಲಿದಾನವನ್ನ ಮರೆತೆವೇನು?
ಇಲ್ಲ..
ಅವರ ಸಾಹಸ ಬಲಿದಾನ ಮರೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಲು ಅವರನ್ನೇ ಬಲಿಕೊತ್ತುಕೊಂದರಲ್ಲ..

ಹಾಟ್ಸ್ ಆಪ್ ಕಣ್ರೀ..

haasya lekhana

22-«JZï (¹)

CfðVj

¤ªÀÄUÉ £ÀªÀÄÆäj£À°ègÀĪÀ C£ÉÃPÀ «±ÉõÀvÉUÀ¼À §UÉÎ ºÉüÀ¯ÉèÉÃPÀÄ. ºÀ®ªÀÅ ªÉʲµÀÖöå ºÁUÀÆ ªÉÊavÀæöåUÀ¼ÀÄ E°è vÀÄA© PÀtÂÚUÉ gÁZÀÄvÀÛªÉAiÀiÁzÀgÀÆ JzÀÄÝ PÁtĪÀÅzÀÄ E°è£À `CfðVj'.
ºÀ¯ÉÆà MAzÀÄ ¤«ÄµÀ. ¤ÃªÉãÀÄ CfðVj ºÉ¸ÀgÀÄ PÉýzÀ PÀÆqÉèà EzÉãÉÆà UÀÆAqÁVj, UÁA¢üVj EAxÀªÀÅUÀ¼À ¸Á°UÉ ¸ÉÃgÀĪÀAxÀzÀÄÝ CAzÉÆÌAqÁæ? C®è.. F CfðVj EªÉ®èQÌAvÀ r¥sÀgÉAlÄ..
£ÀªÀÄÆäj£À F CfðVjAiÀÄ §UÉÎ ºÉüÀ¨ÉÃPÀAzÉæ gÁªÀiÁAiÀÄtzÀ ºÁUÉà CeÁåðAiÀÄt JA§ E£ÉÆßAzÀÄ ¨sÁj UÀÈAxÀªÀ£Éß §gÉAiÀĨÉÃPÁUÀ®Æ §ºÀÄzÀÄ. CµÀÄÖ zÉÆqÀØzÀÄ CzÀÄ..
»AzÉ J¯ÉÆèà JgÀqÀÄ ±ÀvÀªÀiÁ£ÀUÀ¼À »AzÉ HjUÉ gÀ¸ÉÛ ªÀiÁr¸ÀĪÀ ªÀĺÀzÀÄzÉÝñÀ¢AzÀ AiÀiÁªÀÅzÉÆà »j vÀ¯É ©ænÃµï ¸ÀPÁðgÀPÉÌ PÉÆlÖ Cfð¬ÄAzÀ¯Éà F CfðVj PÁAqÀ ¥ÁægÀA¨sÀªÁUÀÄvÀÛzÉ. FUÀAvÀÆ F CfðVjUÉ PÉʺÁPÀzÀ ªÀåQÛAiÉÄà E®è £ÀªÀÄÆägÀ°è CAzÀgÉ CzÀgÀ wêÀæUÀw ¤ªÀÄUÀxÀðªÁ¢ÃvÀÄ.!!
CfðVj JAzÀgÉ ¨ÉÃgÉãÀÆ C®è.  HjUÉ AiÀiÁªÀÅzÉà PÉ®¸ÀªÁUÀ¨ÉÃPÁzÀgÁUÀ°, PÁAiÀÄðUÀ¼ÀÄ DUÀ¨ÉÃPÁzÀgÁUÀ°Ã, AiÀiÁªÀÅzÉÆà d£À¥Àæw¤¢üUÉÆÃ, C¢üPÁjUÉÆÃ, f¯Áè PÀ¯ÉPÀÖjUÉÆ UÁæªÀÄ ¥ÀAZÁAiÀÄw ªÉÄÃA§jæUÉÆà Cfð UÀÄdgÁ¬Ä¸ÉÆÃzÉ DVzÉ.
EªÀgÀÄ G½zÉ®è «µÀAiÀÄUÀ¼À°è ºÉÃUÉAiÉÄ EgÀ°, CfðVjAiÀÄ «µÀAiÀÄ §AzÁUÀ ¥ÀPÁÌ C»A¸Á ªÀÈvÀ¸ÀÜgÀÄ. ªÀÄAzÀUÁ«ÄUÀ¼ÀÄ.. E°èAiÀĪÀjUÉ K£ÀÄ UÉÆwÛ®è¢zÀÝgÀÆ AiÀiÁgÁåjUÉ Cfð PÉÆlÖgÉ ºÉÃUÉ JA§ ¸ÀÄ¢Ý UÉÆwÛzÉ. «zÀÄåvï vÉÆAzÀgÉUÉ ¸ÉPÀë£ï D¦üøÀgÀÄ, §¹ìUÉ r¥ÉÆ ªÀiÁå£ÉÃdgÀÄ, gÀ¸ÉÛUÉ gÁdPÁgÀtÂ, §gÀ-£ÉgÉ §AzÀgÉ PÀAzÁAiÀÄ E¯ÁSÉ F ªÀÄÄAvÁzÀ PÉ®ªÀÅ «¨sÁUÀzÀªÀjUÉ £ÀªÀÄÆäjUÀgÀ ºÁåAqï gÉÊnAV£À ¥ÀjZÀAiÀÄ CzÁåªÁUÀ®Æ DV ºÉÆÃVzÉAiÀÄAvÉ.
¤ªÀÄUÉ UÉÆwÛ®è. AiÀiÁªÀÅzÉ Hj£À¯ÁèzÀgÀÆ J®èjUÀÆ ¸ÀA§A¢¹zÀAvÉ K£ÁzÀgÉÆAzÀÄ PÁªÀÄ£ï ¸ÀÄ¢Ý EgÀ°QÌ®è. DzÀgÉ E°è vÉÆA¨sÀvÀÛgÀ »jAiÀÄgÁ¢AiÀiÁV MA¨sÀvÀÛgÀ QjAiÀÄgÀªÀgÉUÀÆ CfðAiÉÄA§ PÁªÀÄ£ï ¸ÀAUÀw UÉÆvÉÛà EzÀÄÝ ©nÖzÉ. ¥ÀjÃQë¹ £ÉÆÃr ¨ÉÃPÁzÀgÉ, E°èAiÀĪÀgÉUÀÆ £ÀªÀÄÆäjUÀgÀÄ PÉÆlÖ CfðUÀ¼À£ÀÄß ¯ÉRÍ ºÁQzÀgÉ, V¤ß¸ÀÄì §ÄQÌ£À°è ªÉÆzÀ® ¸ÁÜ£À AiÀiÁgÀ ¥ÉÊ¥ÉÆÃnAiÀÄÆ E®èzÉAiÉÄà E°èUÀjUÉ zÀQÌ©qÀÄvÀÛzÉ.
E°è AiÀiÁgÁzÀgÀÆ »jAiÀÄgÀÄ QjAiÀÄgÀ §½ `vÀªÀiÁ, ¥É£ÀÄß  ¥ÀnÖ vÀUÉÆAqÀÄ ¨Á' CAzÀPÀÆqÀ¯Éà HjUÀgÀÄ AiÀiÁªÀÅzÀPÉÆÌà Cfð ©vÀÄÛ JAzÀÄPÉƼÀÄîvÁÛgÉ. CzÀPÉÌ ¸ÀjAiÀiÁV QjAiÀÄgÀÄ `±ÀÄgÀĪÁAiÀÄÄÛ Cfð PÁl' JAzÀÄ UÉÆtUÀ®Ä ªÉÆzÀ¯ÁUÀÄvÁÛgÉ. ºÁUÉAiÉÄà E°èAiÀÄ QjAiÀÄgÀÄ, ªÀÄPÀ̼ÀÄ ¸ÀAeÉAiÀÄ ªÉÃ¼É ¨Á¬Ä¥ÁoÀ ºÉý ºÉÆÃA ªÀPïð ªÀiÁqÀ¢zÀÝgÀÆ Cfð §gÉAiÀÄĪÀ PÉ®¸À ªÀiÁqɪÀiÁqÀÄvÀÛªÉ.
E°èAiÀÄ ºÉAUÀ¸ÀgÀÆ PÀÆqÀ CfðVjAiÀÄ «µÀAiÀÄzÀ°è »AzÉ ©zÀݪÀgÀ®è. CAvÀ-EAvÀ AiÀiÁªÀÅzÉà ¹ÛçêÁ¢ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ¼ÀÄ E°è E®è¢zÀÝgÀÆ CªÀgÀÄ Cfð PÉÆqÀĪÀ PÉÊAPÀAiÀÄð ªÀÄgÉw®è. E°è ¥ÀÄgÀĵÀgÀÄ CfðPÉÆqÀĪÀ E¯ÁSÉUÀ¼Éà ¨ÉÃgÉ.. CzÉà jÃw ¹ÛçÃAiÀÄgÀ gÀÆmÉà ¨ÉÃgÉ. ¥ÀÄgÀĵÀgÀzÀÄÝ §ºÀÄvÉÃPÀ ªÁåªÀºÁjPÀªÁzÀgÉ ¹ÛçêÀÄtÂUÀ¼ÀÄ ¸ÀܽAiÀÄ ±Á¯ÉUÉ, D¸ÀàvÉæUÉ, ¥ÀwæPÉUÀ½UÉ®è Cfð PÉÆqÀĪÀ PÁAiÀÄðªÀ£ÀÄß ªÀÄzÀÄªÉ ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è PÉÃj PÀgÉAiÀÄĪÀ ºÁUÉà ºÀ®ªÀgÀ eÉÆvÉUÉ ¸ÉÃj PÉÊUÉƼÀÄîvÁÛgÉ.
£ÀªÀÄÆägÀ°è CfðPÉÆqÀĪÀªÀgÀzÀÄÝ MAzÀÄ UÀÄA¥ÁzÀgÉ Cfð drAiÀÄĪÀªÀgÀzÀÄÝ ªÀÄvÉÆÛAzÀÄ UÀÄA¥ÀÄ. E°è Cfð PÉÆqÀĪÀªÀgÀÄ ¸ÀªÀiÁd¸ÉêÀPÀgÀÄ. ¸ÁéyðUÀ¼ÀÄ ºÁUÀÆ ¯ÉÆÃPÀ PÀ¯ÁåuÁxÀðªÁV PÉ®¸À ªÀiÁqÀĪÀAxÀªÀgÀÄ. DzÀgÉ F Cfð drAiÀÄĪÀªÀgÀÄ EzÁÝgÀ®è EªÀgÀÄ ªÀiÁvÀæ ¥ÀPÁÌ CqÀØ ¦QðUÀ¼ÀÄ. EªÀjUÉ ªÀiÁqÀ®Ä ¨ÉÃgÉ PÉ®¸ÀªÉà E®èªÉãÉÆà JA§AvÉ EzÀÄÝ, DUÁUÀ K£ÁzÀgÀÆ CqÀØ CfðUÀ¼À£ÀÄß drAiÀÄÄwÛgÀÄvÁÛgÉ. EªÀgÀ PÉ®¸À ªÀÄvÉÛãÀ®è, K£ÁzÀgÀÆ DUÀĪÀAxÀ PÉ®¸ÀUÀ½zÀÝgÉ CªÀÅ DUÀzÀAvÉ ªÀiÁr ªÀÄeÁ vÉUÉzÀÄPÉƼÀÄîªÀÅzÀÄ.  AiÀiÁªÀÅzÉà gÀ¸ÉÛ PÁAiÀÄðUÀ½zÀÝgÉ CªÀ£ÀÄß vÀqÉAiÀÄĪÀÅzÀÄ. ¥ÀPÀÌzÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ ºÀ¸ÀÄUÀƸÀÄ C¼ÀÄvÀÛzÉAzÀÄ ±À§ÝªÀiÁ°£ÀåzÀ PÁgÀt ¤Ãr UÁæªÀÄ ¥ÀAZÁ¬ÄÛUÉ vÀ½î Cfð PÉÆqÀĪÀÅzÀÄ. EAxÀzÉÝà F ªÀÄA¢UÀ¼ÀÄ £ÀqɸÀĪÀ ¥ÀÄAqÀgÀ¥ÀÆnUÉ GzÁºÀgÀuÉUÀ¼ÀÄ.
£ÀªÀÄÆäj£À F CfðVjAiÀÄ ¸ÀÄ¢Ý PÉýzÀ AiÀiÁªÀÅzÉÆà §Ä¢Þfë F §UÉÎ CzsÀåAiÀÄ£À £ÀqɸÀ®Ä §gÀĪÀªÀjzÁÝgÉA§ UÁ½ ¸ÀÄ¢Ý §A¢zÉ. CªÀgÀÄ ºÁUÉ §AzÀgÉAzÀgÉ RArvÀ MAzÀÄ ¦.JZï.r ¹PÉÌà ¹UÀÄvÀÛzÉA§ÄzÀÄ J®ègÀ ªÁzÀ.
£ÀªÀÄÆäj£À°ègÀĪÀ ¸ÀÆgÀQÌ ¹ÃvÁgÁªÀÄ C°AiÀiÁ¸ï ²ÃvÀƨsÁªÀ, G½zÀ J®è PÉ®¸ÀUÀ¼À°è »AzÀĽ¢zÀÝgÀÆ Cfð PÉÆqÀĪÀÅzÀgÀ°è ¥sÉêÀĸÀÄì. DzÀgÉ FvÀ E°èAiÀĪÀgÉUÉ PÉÆlÖ Cfð¬ÄAzÀ MAzÉà MAzÀÄ G¥ÀAiÉÆÃUÀªÀÇ DUÀzÉ EgÀĪÀÅzÀÄ «¢ü «¯Á¸ÀªÉÇÃ, zÀÄgÀAvÀªÀÇ UÉÆvÁÛUÀzÀÄ. C®èzÉà F ²ÃvÀƨsÁªÀ CfðAiÀÄ PÀÄjvÁV `Cf𠤣Éß EAzÀÄ £Á¼É' JA§ ªÀĺÁ£ï ¥ÀĸÀÛPÀªÉÇAzÀ£ÀÆß §gÉAiÀÄÄwÛzÁÝgÉ. EzÀÄ Cfð mÉæäAUï PÉÆùðUÉ M¼ÉîAiÀÄ ºÁåAqï§ÄPï D¢ÃvÀÄ JA§ÄzÀÄ J®ègÀ C¤¹PÉ. E£ÀÆß «avÀæªÉAzÀgÉ ¨ÉAUÀ¼ÀÆj£À AiÀiÁªÀÅzÉÆà zÉøÁ¬Ä, ¨Á§Æ ªÀÄÄAvÁzÀ ¤zÉÃð±ÀPÀgÀÄ `£ÀªÀÄä ¦æÃwAiÀÄ Cfð' JA§ ZÀ®£ÀavÀæ ªÀiÁqÀ®Ä ªÀÄÄAzÁVzÁÝgÀAvÉ.
EµÀÖPÉÌà ¤®ÄèªÀÅ¢®è F CfðVjAiÀÄ ¥ÀævÁ¥À.. ¥Àæw ¸À® ZÀÄ£ÁªÀuÉ §AzÁUÀ HgÀÆjUÉ vÉgÀ¼ÀĪÀ d£À¥Àæw¤¢üUÀ¼ÀÄ F HjUÉ §gÀĪÀÅzÉà E®è. AiÀiÁPÀAzÀgÉ £ÀªÀÄÆäj£À°è vÀÄA¨Á CfðVjAiÀÄ WÁnzÉAiÀÄAvÉ. EzÀÄ £ÀªÀÄÆäj£À CfðVjAiÀÄ ¥ÀÄAqÀgÀ¥ÀÆlÄ. FV£À £ÀªÀÄÆäj£À°è CzÀgÀ WÀªÀÄ®Ä £ÉÆÃrzÀgÉ PÀ¤µÀÖ MAzÉgÀqÀÄ ±ÀvÀªÀiÁ£ÀUÀ¼ÀµÁÖzÀgÀÆ UÀnÖAiÀiÁV E°è CfðVj ¤®è§ºÀÄzÉA§ UÀĪÀiÁ¤¬ÄzÉ.
CAzÀ ºÁUÉ ¯ÉÃmɸÁÖzÀ ¨ÉæQAUï £ÀÆå¸ï K£ÀAzÉæ £ÀªÀÄÆäjUÀgÀÄ CfðVjAiÀÄ mÉæäAUï PÉÆøÀð£ÀÄß ¥ÁægÀA©ü¸À®Ä ªÀÄÄAzÁVzÁÝgÀAvÉ. D mÉæäAUÀÄ ¥ÁæQÖPÀ®Äè ºÁUÀÆ yAiÀÄj JgÀqÀÆ ¥ÀæPÁgÀUÀ¼À°è EzÉAiÀÄAvÉ JA§ÄzÀÄ CZÀÑj. eÉÆvÉUÉ ¥ÉÆøÀÖ¯ï PÉÆøÀÆð EzÉ JA§ÄzÀÄ ºÀĨÉâÃgÀĪÀ ¸ÀAUÀw.
DzÀgÉ £ÀªÀÄÆäj£À CfðVjAiÀÄ°è zÉÆqÀØzÉÆAzÀÄ zÉÆõÀ«gÀĪÀÅzÀÄ £Ár£À ºÉªÉÄäAiÀÄ n«AiÉÆAzÀgÀ ¯Éʪï D¥ÀgÉõÀ¤ß¤AzÀ ¨É¼ÀQUÉ §AzÀÄ J®ègÀ ZÀZÉðUÉ PÁgÀtªÁVzÉ. ¥Àæ¸ÀÄÛvÀ £ÀªÀÄÆäjUÀgÀÄ §gÉAiÀÄÄwÛgÀĪÀ CfðUÀ¼À°è ¸ÀjAiÀiÁzÀ jÃw, ¤Ãw, jªÁdÄ E®è¢gÀĪÀÅzÀÄ D D¥ÀgÉõÀ£ï në¬ÄAzÀ w½zÀħA¢zÉ. CAzÀgÉ, £ÀªÀÄÆäjUÀgÀÄ PÉÆqÀĪÀ CfðAiÀÄ ¥sÁªÉÄÃðlÄ G¯ÁÖ-¥À¯ÁÖ DVgÀÄvÀÛzÀAvÉ. C®èzÉà CfðUÉ GzÀÝ£ÉAiÀÄ ºÁ¼ÉAiÀÄÆ §¼ÀPÉAiÀiÁUÀÄwÛ®èªÀAvÉ.... JA§ÄzÀ£ÀÄß £Á£ÀÄ AiÀiÁªÀÅzÉÆà E¯ÁSÉAiÀÄ ªÀÄÄRå¸ÀÜgÀ ªÀÄÆ®PÀ w½zÉ.
£À£ÀUÀÆ MªÉÄä F CfðVjAiÀÄ gÉÆÃUÀ »r¢vÀÄÛ.. AiÀiÁgÁågÉÆà PɽPÉÆAqÀgÉAzÀÄ Cfð §gÉzÀÆ §gÉzÀÆ ¨ÉªÀgÀÄ ¸ÀÄj¹zÉÝ.,. PÉÆ£ÉUÉƪÉÄä Cfð§gÉAiÀÄĪÀÅzÀgÀ «gÀÄzÀÞ MAzÀÄ ¢£À lÆå¨ï¯ÉÊmï ¨É¼ÀQ£À°è EzÀÝQÌzÀÝAvÉ eÁÕ£ÉÆÃzÀAiÀĪÁzÀ ªÉÄÃ¯É ©lÄÖ©mÉÖ.!!!
EAw¥Àà CfðVj ¤ªÀÄä°èUÀÆ §AzÀÄ PÁ°nÖÃvÀÄ.. CAzÀºÁUÉ Cf §gÉAiÀÄĪÀÅzÀPÉÌ ¤ÃªÀÇ GvÀÄìPÀgÁV¢ÝÃgÁ? ¤ªÀÄUÉ Cfð §gÉAiÀÄ®Ä mÉæäAUÀÄ ¨ÉÃPÁ? ºÁUÁzÉæ AiÀiÁPÉ vÀqÀ? FUÀ¯Éà CfðVjAiÀÄ ¥ÉÆøÀÖ¯ï mÉæäAUï PÉÆùðUÉ ¸ÉÃgÀæ¯Á...

-«£ÀAiÀiï ºÉUÀqÉ
(PÉ/D.)  PÉ. n ²ªÁ£ÀAzÀ
£ÀA : 51, vÀÄAUÁ £ÀUÀgÀ, ºÉgÉÆúÀ½î £ÀÆå JPïìmÉ£Àê£ï
ªÀiÁUÀð «±Àé¤ÃqÀA, ªÀiÁUÀr gÀ¸ÉÛ. ¨ÉAUÀ¼ÀÆgÀÄ- 91



OODUVA HAMBALA UNTADARE..
CUT COPY MADI..
NUDI FONT NALLI NODI>>

VINAY...

matte bande marayre..

ತುಂಬಾ ದಿನ ಆಗಿತ್ತು ನೋಡಿ..
ಮತ್ತೆ ಬಂದೆ.. ಈಗ ಮತ್ತಸ್ಟು
ಹೊಸತನದ ಜೊತೆಗೆ..

ella maretiruvaaga

ಧಾರಾವಾಹಿ...
ಭಾಗ : ೪
ಬರೆದಿದ್ದು : ವಿನಯ್ ದಂತಕಲ್
(ಮೂರನೆ ಭಾಗದಿಂದ.....)
***************************************
ರಚನಾ ಗೆ ಸಂದಿಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು..
ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಆಸೆ.. ಆದರೆ ಯಾರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬೇರೆ..
ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ..ಆತನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದಳು..
ಪಾಪ.. ಆಟ ಮೊದಲಿಗೆ ಈಕೆಯ್ ಜೊತೆಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ..
ಈಕೆಯೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ..
ಆಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದದ್ದು ಒಂದು ಹುಚ್ಚರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ..
ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಯಿತು..
ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಆತ ಸರಿಯಾದ..
ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆದ..
ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟಿತು..
***************************************************
ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ರಚನಾ , ಅವನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು.
ಆತನಿಗೆ ಯಾಕೋ ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರವಾಗಿತ್ತು..
ಆದರೆ ಮುಜುಗರದಸ್ಟೆ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಭಾವವು ಆಕೆಯೆಡೆಗೆ ಉಮ್ಟಗಿತ್ತು..
ರಚನಾ ಅವನನ್ನು ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾದಳು..
ಆತನು ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಮೊದಲಿನ ಲವಲವಿಕೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡ..
ಅಲ್ಲದೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ...
ಅವನನ್ನು ಆಕೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು..
ಮೊದಮೊದಲು ಆತ ಬಹಳವೇ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟ. ಆದರು ಕೊನೆಗೆ ಆತ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಗೆ ಬಂದ..
ಹಿಂದೆಂದೂ.. ಕಲಿತಿದ್ದ ರಾಗಗಳೆಲ್ಲ.. ನೆನಪಾದವು..
ಮರೆತರು ಮರೆಯದ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತೆ ಹಾಡಾಗಿ ಬಂತು..
******************************************
ಇಂಥ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆಕೆ ಆತನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿಯೇ ಹತ್ತಿರವಾಗ ತೊಡಗಿದಳು..
ಸ್ನೇಹ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರೇಮದೆಡೆಗೆ ತಿರುಗತೊಡಗಿತು.....
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು............................................)

sundara haadu

ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಿತಿಯ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ಯೋಗರಾಜ ಭಟ್ ಬರೆದ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಯಾ ಕವಿತೆ.. ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಅಸ್ಟೇ...

ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯೇ..ಏನು ನಿನ್ನ ಹನಿಗಳ ಲೀಲೆ


ನಿನ್ನ ಮುಗಿಲ ಸಾಲೆ..ಧರೆಯ ಕೊರಳ ಪ್ರೇಮದ ಮಾಲೆ..ಸುರಿವ ಒಲುಮೆಯ ಜಡಿ ಮಳೆಗೆ..ಪ್ರೀತಿ ಮೂಡಿದೆ

ಯಾವ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ..ಯಾವ ಹನಿಯು ಮುತ್ತಾಗುವುದೊ..ಒಲವು ಎಲ್ಲಿ ಕುಡಿ ಒಡೆಯುವುದೊ..ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ

ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯೇ..ಏನು ನಿನ್ನ ಹನಿಗಳ ಲೀಲೆ

—————-೧————————–

ಭುವಿ ಕೆನ್ನೆ ತುಂಬ..ಮುಗಿಲು ಸುರಿದ ಮುತ್ತಿನ ಗುರುತು

ನನ್ನ ಎದೆಯ ತುಂಬ..ಅವಳು ಬಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತು..ಹೆಜ್ಜೆ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಸವಿ ಸದ್ದು..ಪ್ರೇಮನಾದವೊ

ಎಳೆ ಮುಗಿಲಿನಲ್ಲಿ..ರಂಗು ಚೆಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು ಅವಳು..ಬರೆದು ಹೆಸರ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು…ಏನು ಮೋಡಿಯೊ

ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯೇ..ಏನು ನಿನ್ನ ಹನಿಗಳ ಲೀಲೆ

—————-೨————————–

ಯಾವ ಹನಿಗಳಿಂದ..ಯಾವ ನೆಲವು ಹಸಿರಾಗುವುದೊ

ಯಾರ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ..ಯಾರ ಮನವು ಹಸಿಯಾಗುವುದೊ..ಯಾರ ಉಸಿರಲ್ಯಾರ ಹೆಸರೊ..ಯಾರು ಬರೆದರೊ

ಯಾವ ಪ್ರೀತಿ ಹೂವು..ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲರಳುವುದೊ..ಯಾರ ಪ್ರೇಮ ಪೂಜೆಗೆ ಮುಡಿಪೊ..ಯಾರು ಬಲ್ಲರು

ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯೇ..ಏನು ನಿನ್ನ ಹನಿಗಳ ಲೀಲೆ